کارت حافظه

کارت حافظه

دستگاه‌های دیجیتالی امروزی برای ذخیره‌ی اطلاعات از قطعه‌ای به نام کارت حافظه (Memory Card) استفاده می‌کنند.

این کارت‌ها در موبایل‌، تبلت،لپ‌تاپ، دوربین عکاسی و پخش کننده‌های موسیقی استفاده می‌شوند و متاسفانه یا خوشبختانه

تنوع بسیار زیادی دارند. برای هر شخص با هر سطحی از نیاز، کارت حافظه‌ی خاصی وجود دارد و لزوما نمی‌توان یک کارت را به

چند نفر پیشنهاد داد. مثلا برای کسی که می‌خواهد با دوربین عکاسی به صورت پیاپی عکس بگیرد یا شخص دیگری که دوست

دارد با رزولوشن ۴K فیلمبرداری کند، به حافظه‌های سریع‌ نیاز است؛ اما نیاز کاربران عادی به سادگی با حافظه‌های معمولی

هم برطرف می‌شود. کارت‌های حافظه حالا دیگر حسابی پیشرفته شده و دنیای بزرگی پیدا کرده‌اند. هم‌زمان با پیشرفت

فناوری این کارت‌ها، اصطلاحات خاصی هم به دنیای آنها راه پیدا کرده و برای هر کدام، استفاده‌ی خاصی مشخص شده

است. از آنجا که ممکن است سروکله زدن با این اصطلاحات و جستجو برای پیدا کردن معنای هر کدام برای شما دشوار

باشد و خدای ناکرده در مواجهه با حجم زیادی کارت حافظه به صورت یکجا گیج و سردرگم شوید، تصمیم گرفتیم راهنمای

خریدی تدارک ببینیم و در آن، شما را با دنیای کارت‌های حافظه بیشتر آشنا کنیم.

انواع کارت حافظه و استانداردها

هر دستگاهی با نوع خاصی از کارت حافظه سازگاری دارد و نمی‌توان از مدل‌های دیگر روی آن استفاده کرد.

این کارت‌ها در نوع اتصال، تعداد پین‌های اتصال و حتی ابعاد با هم فرق می‌کنند و هر کدام برای نصب، به

شیار (اسلات) مخصوص خود نیاز دارند. به همین دلیل هنگام خرید کارت حافظه، باید دقیقا بدانید دستگاه‌تان

از کدام مدل پشتیبانی می‌کند. برای مطلع شدن از مدل کارت حافظه‌ی مورد نیازتان باید به دفترچه‌ی راهنمای

دستگاه مراجعه یا مدل دستگاه را در اینترنت جستجو کنید و ببینید به چه حافظه‌ای برای آن نیاز دارید. سه

نوع اصلی و پرکاربرد در دنیای کارت‌های حافظه داریم که در ادامه به آنها اشاره می‌کنیم:

کارت حافظه‌ی SD (مخفف Secure Digital)

 

رایج‌ترین نوع کارت‌ حافظه، مدل SD است که معمولا در دوربین‌های دیجیتال از آن استفاده می‌شود.

ممکن است با لوگوهای دیگری از قبیل SDHC یا SDXC هم مواجه شوید که در شکل و ظاهر با SD

معمولی فرقی ندارند و استفاده از آنها تنها بیانگر این است که کارت حافظه‌ی مورد نظر، ظرفیت زیادی

دارد. به عنوان مثال، شما هرگز یک کارت SD هشت گیگابایتی که لوگوی SDXC داشته با

 

شد

 

پیدا نمی‌کنید. این نام‌گذاری از استانداردی که موسسه‌ی SDA تصویب کرده نشات می‌گیرد و

مساله، تنها به قانون‌گذاری این موسسه برمی‌گردد. برای اینکه درک بهتری از این نام‌گذاری

داشته باشید، شرایط دریافت هر کدام از لوگوها را برایتان آورده‌ایم:

  • نوع SD معمولی که مخفف Secure Digital است و از ۱ مگابایت تا ۲ گیگابایت تولید شده
  • (چند مدل محدود تا ظرفیت ۴ گیگابایت هم با این استاندارد تولید شدند).
  • نوع SDHC که مخفف Secure Digital High Capacity است و از ۲ گیگابایت تا ۳۲ گیگابایت تولید شده.

نوع SDXC که مخفف Secure Digital Extended Capacity است و از ۳۲ گیگابایت تا ۲ ترابایت قابل تولید است.

کارت حافظه‌ی micro SD (مخفف micro Secure Digital)

بعد از SD پرکاربردترین نوع کارت‌ها مدل microSD است. معمولا بیشترین استفاده‌ی این کارت

حافظه در موبایل‌ها است و کسانی که می‌خواهند ظرفیت داخلی موبایل خود را افزایش دهند،

یک کارت حافظه‌ی microSD می‌خرند. این مدل همان‌طور که از نامش برمی‌آید، مدل کوچک

شده‌ی SD است و از همان استاندارد استفاده می‌کند. این نوع حافظه را می‌توان با استفاده

از یک تبدیل ساده و ارزان، به سایز استاندارد SD تبدیل کرد. معمولا در بسته‌‌بندی کارت

حافظه‌ی microSD، تبدیل آن به SD را هم قرار می‌دهند.اما اگر کارت حافظه‌ای خریداری

کردید که فاقد آداپتور بود، می‌توانید خودتان آن را با قیمت کمی تهیه کنید

 

در حد فاصل دو سایز SD و microSD، نوع سومی با عنوان miniSD هم داشتیم که قرار بود در موبایل‌ها

استفاده شود. اما microSD توانست در سایز کوچک کارت‌های حافظه‌، برنده‌ی بازی شود و به این

شکل، miniSD به حاشیه رفت و کم‌کم از بازار حذف شد.

 

کارت حافظه‌ی CF (مخفف Compact Flash)

با وجود اینکه اکثر دوربین‌های دیجیتال جدید از کارت‌های حافظه‌ SD استفاده می‌کنند،

برخی از دوربین‌های DSLR جدید و تعداد زیادی از دوربین‌های قدیمی با کارت حافظه‌ای

به نام CF سازگاری دارند و تنها از آن پشتیبانی می‌کنند. این کارت‌ها سایز بزرگ‌تری

از SD ها دارند و به خاطر استحکام و پایداری خود معروف هستند.

 

ظرفیت کارت حافظه

واحد اندازه‌گیری ظرفیت حافظه، گیگابایت است که به اختصار با عبارت GB نشان داده می‌شود. البته

در بازارهای غیررسمی و در محاورات، به خلاصه‌ی این عبارت (گیگ) بسنده می‌کنند و به جای استفاده

از کلمه‌ی گیگابایت، مثلا می‌گویند من یک کارت حافظه‌ی ۳۲ گیگ دارم. درست مثل فلش مموری‌هاو

هاردهای اکسترنال، کارت‌های حافظه هم در ظرفیت‌های مختلفی راهی بازار می‌شوند. منظورمان از

ظرفیت، مقدار فضایی است که کارت حافظه در اختیارتان قرار می‌دهد. خیلی‌ها بر این باور هستند که

در هنگام خرید کارت حافظه، انتخاب ظرفیت بیشتر همیشه بهتر است. ولی واقعا نمی‌توان به این

سادگی‌ها گفت همیشه انتخاب بیشترین ظرفیت، عاقلانه‌ترین کار ممکن است. جالب است بدانید

که اکثر عکاس‌ها ترجیح می‌دهند به جای یک کارت حافظه با ظرفیت زیاد، دو کارت با ظرفیت کمتر

تهیه کنند. زیرا در صورتی که یکی از حافظه‌‌ها به هر دلیلی خراب شود، محتویات دومی دست‌نخورده

باقی می‌ماند. اما اگر کارت حافظه‌ا‌ی با ظرفیت بالا بسوزد، تقریبا همه‌ی اطلاعات‌ از دست خواهد رفت

. در سمت مقابل، عده‌ای هم هستند که یک کارت با ظرفیت زیاد را ترجیح می‌دهند. به عنوان مثال

، آنهایی که عکاس ورزشی هستند و عکاسی پشت سرهم (Burst) انجام می‌دهند یا آنهایی که

فیلم‌های بلند تهیه می‌کنند، ظرفیت بالا اولین اولویت‌شان است

کارت‌های حافظه معمولا در ظرفیت‌های مشخصی تولید می‌شوند و شما باید نزدیک‌ترین

ظرفیت به نیاز خود را انتخاب کنید. اولا اینکه به غیر از حافظه‌ی یک گیگابایتی، تمام ظرفیت‌ها

زوج هستند و مثلا نمی‌توانید یک کارت حافظه‌ی ۳۵ گیگابایتی پیدا کنید. دوما اینکه به غیر از

ظرفیت جدید ۲۰۰ گیگابایتی، تمام ظرفیت‌ها توانی از عدد ۲ هستند. در خط زیر ، تمام ظرفیت

‌های موجود در دنیای کارت‌های حافظه را برایتان لیست کرده‌ایم:

۱GB | 2GB | 4GB | 8GB | 16GB | 32GB | 64GB | 128GB | 200GB | 256GB | 512GB